- 30 września – stała data Dnia Chłopaka w Polsce
- Tradycja szkolna i towarzyska: życzenia, słodycze, zabawy
- Każda klasa świętuje po swojemu
- Odrębny od Dnia Mężczyzn (10 marca) i Międzynarodowego Dnia Mężczyzn (19 listopada)
- Dzień Dziewczyny – 11 października
Kto pamięta, od kiedy obchodzony jest Dzień Chłopaka? Większość ludzi odpowie tak samo: nie wiem, ale pamiętam, że był. 30 września pojawia się w szkołach co roku jak zegarek i nikt się nie zastanawia, kto go tam włożył.
Miesiąc po pierwszym dzwonku
30 września wypada cztery tygodnie po 1 września. Dla pierwszoklasistów, dla licealistów po rekrutacji, dla każdej klasy po wakacyjnym tasowaniu to pierwsza okazja, żeby zrobić coś razem. Nie jako uczniowie siedzący w jednej sali, ale jako ludzie, którzy się poznają.
Nikt tego nie planował, ale Dzień Chłopaka pełni funkcję, o której nikt nie mówi: jest pierwszym wspólnym świętem nowej klasy. Gdyby wypadał w maju, niewiele by znaczył. We wrześniu otwiera rok.
Święto bez ministerstwa
Za Dniem Matki stoi Woodrow Wilson. Za Dniem Kobiet stoi historia ruchu robotniczego. Za 19 listopada stoi australijska fundacja i sześć spisanych celów. A za 30 września nie stoi nikt. Żadne ministerstwo, żaden kościół, żadna rezolucja ONZ.
Jest samorząd klasy. Są dziewczyny, które umawiają się na przerwie. Jest ktoś, kto przynosi słodycze, i ktoś, kto robi kartki. Bywa karaoke, bywa wspólne kino, bywają warsztaty, na których razem robi się pizzę. Bon na niepytanie wraca co roku jako legenda i co roku ktoś go naprawdę wręcza.
To jedyne święto w polskim kalendarzu, którego scenariusz piszą dzieci. I może dlatego nikt nie wie, kiedy powstało: nikt go nie ustanawiał.
Trzy daty, trzy historie
W kalendarzu jest też Dzień Mężczyzn (10 marca, blisko Dnia Kobiet) i Międzynarodowy Dzień Mężczyzn (19 listopada, z programem dotyczącym zdrowia, wzorców i relacji). Zbliżone nazwy prowadzą do pomyłek, ale to trzy osobne tradycje o różnej historii. Żadna nie wyznacza granicy wieku. Niecałe dwa tygodnie po Dniu Chłopaka, 11 października, wypada Dzień Dziewczyny, ustanowiony rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 2011 roku.
Ostatnia klasa
Dzień Chłopaka ma coś, czego inne święta nie mają: datę ważności. Dzień Kobiet trwa całe życie. Dzień Chłopaka ma swoją ostatnią edycję, w klasie maturalnej, w drużynie, w akademiku. Potem „Dzień Chłopaka” między dorosłymi to już cytat z młodości, wypowiedziany z uśmiechem.
Może właśnie dlatego pamięta się go cieplej niż wiele świąt z dłuższym stażem.