Patron Tadeusza
Juda Tadeusz wypowiedział w Ewangeliach jedno pytanie. To jedyne jego słowa, jakie zapisali ewangeliści. Na Ostatniej Wieczerzy, po obietnicach Jezusa skierowanych do uczniów (J 14,19.21), Juda zapytał:
Rzekł do Niego Juda, ale nie Iskariota: «Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?» W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać.
J 14,22–23 (BT)
Martyrologium Rzymskie streszcza postać Judy Tadeusza właśnie tą sceną. Benedykt XVI mówił o pytaniu Judy: „Jest to bardzo aktualne pytanie, które również my stawiamy Panu” (katecheza, 11 X 2006, przekład L'Osservatore Romano). W tej samej katechezie komentował: „Pan nie ukazuje się jako jakiś przedmiot. On pragnie wkroczyć w nasze życie, i dlatego warunkiem i wymogiem Jego objawienia jest otwarte serce. Tylko w ten sposób widzimy Zmartwychwstałego”. Tradycja przypisuje Judzie Tadeuszowi autorstwo jednego z listów Nowego Testamentu (Jud). Relikwie Apostołów Szymona i Judy Tadeusza znajdują się w Bazylice Świętego Piotra (Benedykt XVI, 28 X 2009).
Znaczenie i pochodzenie imienia Tadeusz
Pochodzenie imienia jest niepewne. „Przydomek Tadeusz jest niewiadomego pochodzenia”, mówił Benedykt XVI (katecheza, 11 X 2006, przekład L'Osservatore Romano). Najczęściej wywodzi się je z aramejskiego thad-daj: „(człowiek) o szerokiej piersi”, co Benedykt XVI odczytywał jako „wielkoduszny”. Najstarszy znany zapis w Polsce to łaciński Thadei z dokumentu z 1339 roku. W średniowieczu imię brzmiało Tadej albo Tadaj; zdrobnienie Tadzik notowane jest od 1424 roku. W Panu Tadeuszu Adam Mickiewicz przedstawia tytułowego bohatera jako młodzieńca, „który nosił Kościuszkowskie miano”.
Tadeusz w tradycji Kościoła
Mszał Rzymski odnotowuje: „Wierni wzywają go jako orędownika w sprawach beznadziejnych”. W dniu święta Apostołów, 28 października 2009 roku, Benedykt XVI powiedział po polsku: „Szymon jest nam znany z gorliwości w wierze. Juda Tadeusz z zachęty wiernych do ufności w miłosierdzie Chrystusa. Wzywany jest w szczególnych potrzebach”. Cotygodniowe nabożeństwo do św. Judy Tadeusza odbywa się w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie; wierni przynoszą prośby i podziękowania. Diecezja siedlecka obchodzi 28 października jako uroczystość swoich głównych patronów. W dniu święta, w antyfonie na Komunię, Kościół powtarza odpowiedź Jezusa z tej samej sceny: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać”.