Co prawda dni bez mięsa były propagowane w czasach PRL-u, ale nie ze względów zdrowotnych, tylko w związku z jego niską dostępnością. Święto obchodzone 20 marca nie ma jednak nic wspólnego z komunistyczną ideologią. Pomysł zrodził się w 1985 roku w USA z inicjatywy organizacji pożytku publicznego FARM, promującej ochronę zwierząt i wegańską dietę. Organizatorzy podkreślają korzyści płynące z ograniczenia (bądź wyeliminowania) mięsa z jadłospisu, takie jak zmniejszenie ryzyka chorób serca i wylewów, a także zakażeń bakteryjnych i pasożytniczych. Do tego dochodzą względy etyczne, czyli pozytywny wpływ na środowisko, a mianowicie ochrona zwierząt i natury. Z tego też względu Dzień bez Mięsa zbiega się z początkiem wiosny, kiedy przyroda budzi się do życia. Szacuje się, że ponad 10% populacji świata nie spożywa pokarmów mięsnych. Do tej liczby walnie przyczyniają się rejony świata, gdzie wstrzemięźliwość od mięsa zaleca lub nakazuje religia bądź kultura – jak na przykład w buddyzmie i hinduizmie. Wieloletnie badania wykazały, że wegetarianie żyją średnio kilka lat dłużej niż miłośnicy mięska, nie jest jednak jasne, czy wynika to z samej diety, czy z aktywnego trybu życia, który te osoby zwykle prowadzą. Przejście na wegetarianizm nie powinno być jednak decyzją pochopną i nagłą. Zapewnienie organizmowi wszystkich składników odżywczych wymaga dużej uwagi i dyscypliny kulinarnej. Nie bez znaczenia pozostaje też wyobraźnia – tak, by utracony smak mięsa zastąpić coraz to nowymi smakowymi kombinacjami. W Polsce, oprócz 20 marca, dzień bezmięsny wielu katolików obchodzi w każdy piątek, kiedy Kościół nakazuje post.